Prezentacja naszego kościoła parafialnego

Witraże

Witraże

W prezbiterium kościoła Matki Bożej Królowej Korony Polskiej znajduje się zespół czterech witraży zaprojektowanych przez Fritza A. Pfuhlego, profesora Politechniki Gdańskiej (Technische Hochschule) w latach 1910-1939. Witraże są monochromatyczne, czytelne w rysunku i pełne wyrazu. Budowana dużymi płaszczyznami forma oraz śmiałe, niekonwencjonalne ujęcie odbiegające od ustalonej tradycją symetrii spotęgowały ekspresję tematu Męki Pańskiej. Witraże wykonane z barwionego szkła podnoszą rangę dzieła architektonicznego, jakim jest kościół.

1. Narodzenie Pańskie

Witraż podzielony jest na 8 kwater. W centralnym miejscu znajduje się Maryja trzymająca na rękach Jezusa, za nią stoi św. Józef z rękami rozłożonymi, jakby w geście ochrony świętej Rodziny. Za jego plecami widoczne są promienie gwiazdy betlejemskiej. U stóp Matki Bożej w lewej dolnej kwaterze klęczą baranki. Po prawej stronie przedstawiony jest pokłon pasterzy.

2. Ukrzyżowanie

Drugim witrażem znajdującym się w północnej części prezbiterium jest scena ukrzyżowania Jezusa. Witraż został wykonany w roku 1916. Podzielony jest na 8 kwater, w jego centrum znajduje się postać Zbawiciela rozpostarta na krzyżu. Nad głową Chrystusa widnieje tabliczka, na której w formie skrótu I.N.R.I. – Jesus Nazarenus Rex Iudeorum – podano winę. Po lewej stronie Chrystusa przedstawione są dwie postacie: Matka Boża w geście rozpaczy zasłania dłońmi twarz, wspiera Ją Jan; po prawej stronie Chrystusa stoi zaś Maria Magdalena.

3. Zmartwychwstanie

Na ścianie południowej w głębi prezbiterium znajduje się witraż przedstawiający Zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa. Podobnie jak poprzednie witraże podzielony jest na 8 kwater. Chrystus ukazany jest z uniesioną ku górze lewą ręką, natomiast prawa wsparta jest na drzewcu. Ciało Zmartwychwstałego osłonięte jest opadającym z lewego ramienia płaszczem, głowa pochylona w lewą stronę. W tle postaci widnieje podwójna gloria, której kręgi przechodzą na całe tło kompozycji. W narożach powaleni żołnierze zwracają głowy w kierunku Chrystusa, po lewej dwaj w hełmach i zbrojach, jeden wsparty na mieczu, po prawej żołnierz trzymający włócznię i osłaniający twarz. Cała kompozycja ma kolor szary, występują pojedyncze ostre elementy kolorystyczne, jak hełm żołnierza, zakończenie głowni miecza, akcenty na szacie żołnierza.

4. Wniebowstąpienie

Cykl witraży kończy scena Wniebowstąpienia. W części centralnej przedstawiony jest unoszący się Chrystus z rękami wzniesionymi w geście błogosławieństwa, lewa ręka lekko ukośnie. Głowa i tors ukazane są wertykalnie, nogi po przekątnej, stopy na tle szaty stojącego po prawej apostoła. Opadający z ramion płaszcz Chrystusa jest silnie pofałdowany. Głowa Chrystusa o wyrazistych, zmonumentalizowanych rysach twarzy ukazana jest na tle nimbu krzyżowego. W narożnych polach widoczni są czterej apostołowie. Apostołowie stojący po lewej stronie mają złożone przy twarzy dłonie, apostoł stojący po prawej stronie trzyma w dłoniach połę płaszcza. Stojący najbliżej Jezusa apostoł wyciąga ku Niemu ręce. Głowy apostołów są na tym samym poziomie na wysokości ramion Chrystusa. Cała kompozycja jest w kolorze szarym, pojawiają się pojedyncze akcenty kolorystyczne: kobalt w rąbkach szat, zieleń w aureoli Chrystusa.

Wewnątrz kościoła
Ołtarz główny
Witraże
Ołtarz Matki Bożej Nieustającej Pomocy
Krzyż Wielki
Ołtarz św. Bernarda
Kaplica świętego Józefa
Ołtarz świętego Antoniego
Obraz Chrystusa Miłosiernego
Na zewnątrz
Iluminacja kościoła
Pliki cookies i polityka prywatności